safe life 4u                   Combined Martial Arts®                                                                                                      CMA® THE SYSTEM THAT WORKS!                                                                               FOR YOU!
Be Safe Feel Good Be Prepaired

Stabiliteit en onbalans.

In deze fase van je training moet je de wetenschappelijke basis kennen en allereerst de basisprincipes en wetten van de mechanica. De kennis van de theorie is een hefboom die helpt om de praktijk naar een hoger niveau te tillen.
Hefbomen en krachten;
Een hefboom is een vast object dat een draaipunt heeft en dat om dit draaipunt kan draaien en zo een rotatieas vormt; het is een apparaat dat dient om een ​​kracht om te zetten. Er zijn tenminste twee krachten met tegengestelde momenten die functioneren in een hefboom.
Botachtige hefbomen zijn de schakels van het lichaam die onder uitgeoefende krachten beweegbaar in de gewrichten zijn verbonden, die hun positie kunnen behouden of veranderen. Ze dienen voor de communicatie van de beweging en voor het werken op afstand
Wanneer krachten worden uitgeoefend op beide zijden van de hefboompen (draaipunt), wordt dit een dubbelarmige hefboom genoemd, wanneer de kracht op één kant wordt uitgeoefend - het is een eenarmige hefboom. Het type hefboom kan variëren afhankelijk van het type spieren dat aan verschillende delen van de benige schakel is bevestigd. Wat een theorie hè?!  In de praktijk wijst het zich vanzelf. Maar toch om het even compleet te maken nog even iets meer 😁

Speciale methodes voor onder controle krijgen van de tegenstander(s). 

In deze fase van de training zal je de wetenschappelijke basis principes en mechanische wetten leren kennen, waardoor je in training en praktijk op een hoger niveau zal presteren. 

Tijdens de opleiding of trainingen krijg je dit op papier of bord uitgelegd.  Bij een man-tegen-man gevecht wordt de tegenkracht uitgeoefend op de inspanning van de tegenstander, de tegengestelde kracht is hier de inspanning van de tegenstander. Om de tegenovergestelde kracht te overwinnen, is het nodig om de tegenkracht te vergroten of om de lengte van de arm, die aan de actie deelneemt, te veranderen.

Omdat de krachtmogelijkheden vaak beperkt zijn, en omdat je in het gevecht misschien te maken krijgt met een sterkere rivaal, is de basismanier van werken met hefbomen het verplaatsen van het draaipunt. Als spil kun je verschillende lichaamsdelen gebruiken (zowel die van jou als die van je tegenstander), maar ook wapens en andere voorwerpen. Spannende onderdelen waar je verbaast zal staan van wat je met weinig of geen moeite teweeg kan brengen bij een ander. 

Stabiliteit en balans: In het proces van motorische activiteit wordt een mens beïnvloed door statische en dynamische krachten, die door een combinatie kunnen leiden tot verlies van evenwicht. Het doel van een vechter bestaat bijvoorbeeld in het verzekeren van zijn eigen stabiliteit door middel van de juiste keuze van houding, afstandsschatting, gebruik van de meest rationele motorische actie in een bepaalde situatie, of om de tegenstander zijn evenwicht te laten verliezen. Dat is de reden waarom bij het vechten de principes van stabiliteit en evenwicht van vitaal belang zijn. Stabiliteit is het vermogen van een vechter om steeds zijn evenwicht te bewaren zonder te vallen als een tegenstander of omgeving externe krachten op hem uitoefent.

Om stabiliteit te beoordelen in termen van kwaliteit en kwantiteit, worden verschillende criteria gehanteerd, die de voorkeur hebben voor specifieke gevallen. Die zijn:
- stabiliteitshoeken;
- stabiliteitscoëfficiënten;
- Maximale bewegingssnelheid.
Balans is verdeeld in statisch en dynamisch.
Statische balans van een mens is de balans bij afwezigheid van dynamische krachten (middelpuntvliedende en traagheidskrachten).
Bij statisch (langzaam) zwaaien van het lichaam valt het ten opzichte van een bepaalde lijn, de kantellijn genoemd. Een zeer boeiend onderwerp van studie in de opleiding en trainingen waar je veel plezier en kennis aan zult overhouden. 

De keuze van de houding houdt niet alleen de aanvankelijke statische stabiliteit in, maar ook de reactie op de verandering van externe krachten.
Blijkbaar kan een persoon die met gestrekte benen staat en met de verticale positie van de wervelkolom zijn zwaartepunt alleen naar beneden bewegen.
Een persoon die hurkt, zijn knieën buigt met  een verticale positie van de wervelkolom heeft een bijkomend voordeel. Hij kan zijn zwaartepunt zowel naar boven als naar beneden verplaatsen. Dit vermogen, hoe onbeduidend het in eerste instantie ook mag lijken, is van groot belang voor het perfectioneren van de reactie op de acties van de tegenstander.

Over het algemeen is de zwaartekracht niet de enige kracht die een verdediger beïnvloedt, op de hoofdvlakken zijn externe krachten (de tegenstander en omgevingsinvloeden) betrokken.
Het stabiliteitsverlies in het sagittale vlak (zoek dit woord even op) als gevolg van de kleine ondersteunende actie is het meest waarschijnlijk en dus het gevaarlijkst.
Verlies van evenwicht: Er zijn oneindig veel manieren op je opponent uit balans te brengen, meestal geven ze zelf aan wat de beste manier is. Al die manieren en technieken hier beschrijven maakt het erg veel. Het beste is dit in de praktijk te ervaren en te leren.

De basis van spierbiomechanica;

Het is bekend dat spieren worden aangestuurd door het centrale zenuwstelsel. Biomechanica bestudeert de veranderingen in toestand en positie van spieren beïnvloed door zenuwen, d.w.z. het verband tussen lineaire beweging van spieruiteinden (kinematica van beweging) en de daardoor ontwikkelde inspanning (dynamica van beweging). De mechanica van spiercontractie bestaat uit de verbinding van inspanning erin en de vervorming ervan.
Om de biomechanische eigenschappen van spieren volledig te beschrijven, worden de volgende principes gebruikt:
Stijfheid - de kwaliteit van weerstand tegen de uitgeoefende krachten. Het manifesteert zich als elasticiteit en quasi-rigiditeit;
Ontspanning - het verminderen van inspanning (spanning) in de tijd;
Duurzaamheid - manifesteert zich als treksterkte;
Bij het analyseren van mechanische eigenschappen van het menselijk lichaam en zijn elementen wordt de invloed van pezen vaak verwaarloosd. Ze worden beschouwd als absoluut niet-rekbare flexibele delen van spieren, terwijl ze abrupte schokken kunnen opvangen en rigide dempen. De kracht van pezen is twee keer zo hoog als een van de spieren. Pezen van het menselijk lichaam scheuren over het algemeen op de plaatsen waar ze met spieren zijn verbonden.
Kracht, snelheid en efficiëntie van bewegingen zijn afhankelijk van de mate waarin een mens de biomechanische eigenschappen van zijn systeem gebruikt. Kracht en snelheid kunnen worden verhoogd door elastische kracht te gebruiken, efficiëntie - door het recupereren van mechanische energie en het verminderen van het afval bij verspreiding.
De biomechanische eigenschappen van spieren hebben hier een belangrijke invloed op. Het is algemeen bekend dat het resultaat van een sprong naar boven vanuit een gehurkte houding na een pauze lager zal zijn dan dat van een onmiddellijke sprong, aangezien in het tweede geval de kracht van eerder gestrekte veerkracht wordt gebruikt. Aangenomen wordt dat het herstel van veerkracht de belangrijkste reden is voor de hoge efficiëntie van een rennende mens of springende kangoeroe.
In spier- en peesstructuren kan een aanzienlijke hoeveelheid veerkracht worden opgebouwd. De opgebouwde veerkracht wordt echter niet altijd volledig benut. De mate van gebruik is afhankelijk van de condities van bewegingsprestaties, in het bijzonder de tijdspanne tussen het strekken en samentrekken van een spier. Bij man-tegen-man-gevechten is het noodzakelijk om deze energie op de juiste manier te gebruiken.
Afgezien daarvan is het noodzakelijk om te weten dat naarmate de snelheid van actieve spiercontractie toeneemt, de hoeveelheid van zijn ultieme spanning afneemt en vice versa, wat betekent dat om de snelst mogelijke (abrupte) trap of slag te leveren, het nodig is om het deel van het lichaam dat de slag aflevert te ontspannen. 
Bij het trainingsproces moet er rekening mee worden gehouden dat de mechanische sterkte van pezen en ligamenten relatief langzaam toeneemt. Een geforceerde ontwikkeling van snelheids- en krachteigenschappen kan inconsistentie veroorzaken tussen de verhoogde snelheid en krachtcapaciteiten van het spierapparaat en onvoldoende kracht van pezen en ligamenten, wat kan leiden tot blessures. De instructeurs van onze school zijn zich hier terdege van bewust en zullen altijd blessures proberen te voorkomen. Een spier of pees blessure is in ons bestaan nog nooit voorgekomen. De zwaarste blessure die we kennen tot nu toe is een verstuikte duim. Dit gebeurde echter bij het omkleden 😂.

Alle gekheid op een stokje. Daarom is het tijdens de training noodzakelijk om aandacht te besteden aan het versterken van het tendineus-ligamentaire apparaat. Het wordt bereikt door uitgebreide training bij lage intensiteit. Het is raadzaam om de bewegingen uit te voeren met een zo groot mogelijk bereik voor het gewricht en ook in alle richtingen.

Tot zover een inkijkje in de tweede fase.  Gaan we door naar fase 3.